Tales from Jails

Tom Dupont maakt films met mensen in de gevangenis van Oudenaarde. Hadewijch Vanhaverbeke runt samen met veroordeelde mannen een interne radiozender in de gevangenis van Haren. Twee verschillende omgevingen, maar toch botsen ze op dezelfde opmerkelijke vaststelling.

“Hoewel buitenstaanders ons vaak vragen hoe (on)veilig we ons voelen, moeten we meestal antwoorden dat we warm en gastvrij ontvangen worden door de deelnemers.”

Tijdens deze onderzoeksnamiddag stellen ze zich de ongemakkelijke vraag: “Waarom zijn we daar zo geliefd?”

Wie in de gevangenis terechtkomt, verliest niet alleen zijn vrijheid maar ook zijn maatschappelijke rol. Je sociaal netwerk wordt verbroken en je komt terecht in een totalitair regime met amper ruimte voor autonomie. Overbevolking en personeelstekorten zorgen er o.a. voor dat culturele, sportieve en educatieve activiteiten regelmatig worden geannuleerd.

In zo’n context voelt een artistiek atelier al snel als broodnodige zuurstof. Een vrijplaats om te verbeelden, te spreken, te creëren. Iemand anders te mogen zijn.

Maar wat als die vrijplaats geen onderdeel is van een structureel detentietraject…

Zijn we dan niet vooral de wachtkamer aan het opleuken? En willen we dat wel?

Professor Aurore Van Liefde De Keyser schetst het huidige leefklimaat in Belgische gevangenissen. Haar uiteenzetting wordt aangevuld met getuigenissen van twee gedetineerde radiomakers van Radio Haren. Tom Dupont en Hadewijch Vanhaverbeke geven een inkijk in hun praktijk en ervaringen. Karel Vanhaesebrouck gaat met hen in gesprek over de zin en de grenzen van artistieke praktijk binnen detentie.