Doctoraat in de Kunsten: Ira Goryainova

ira

Interdisciplinary Body

Film is van oorsprong een interdisciplinair medium. Theoreticus Ricciotto Canudo noemde de discipline in 1911 al “de zevende kunst”, omdat film zowel architectuur, sculptuur, schilderkunst, muziek en poëzie bevat. Veel filmmakers hebben getracht de filmtaal te zuiveren door verschillende van zijn elementen te verschuiven of zelfs te verwijderen. Dat deden ze o.a. door zich te verzetten tegen de invloed van literatuur, alle referenties naar beeldende kunst te elimineren, zich af te keren van theater, de dood van de cinema te verkondigen bij de komst van het geluid, de filmtaal uit te breiden, te overschrijden en dan weer in te perken. Tegenwoordig zijn regels en canons over filmkunst uitgeschreven en is de differentiatie tussen verschillende genres duidelijk bepaald. Toch blijft het een complexe en rijke experimenteerzone voor artiesten en een gecompliceerde taak tot labellen voor filmfestivals, musea, theoretici, doordat interdisciplinariteit vandaag de dag een genereuze rol speelt.

De focus van dit onderzoek, gevoerd onder het prisma van interdisciplinariteit, is gericht op lichamelijkheid. Vanaf het prille begin van de schone kunsten was het voornaamste onderwerp de mens zelf. Het is ongelooflijk hoe we de kleinste mimetische uitdrukkingen van elkaar kunnen herkennen en eraan beantwoorden, meestal onbewust. De medemens blijft het meest interessante onderwerp en draagt nog steeds heel wat geheimen met zich mee. Een oud Grieks aforisme zegt: “ken jezelf”. Misschien was deze drang tot zelfkennis de belangrijkste reden voor de mens om zichzelf af te beelden, om een lichaam te ontleden of om de andere te filmen. Doorheen de loop van de geschiedenis maakten technische innovaties het mogelijk om door en in elkaar te kijken. Iets dat axiomatisch is vandaag (de wijze waarop we gebouwd zijn), was zes eeuwen geleden een kwestie van stilistische keuzes. De afschildering van een menselijk lichaam was afhankelijk van de vaardigheden en figuratieve voorkeuren van een schilder of beeldhouwer. Hoogst waarschijnlijk had dit een invloed op de manier waarop we onszelf waarnamen.

Interdisciplinary Body onderzoekt de relatie tussen het menselijk lichaam en het beeld van het lichaam in verschillende audiovisuele formats. De belangrijkste onderzoeksvragen zijn gebouwd rond de status en het statuut van het lichaam afhankelijk van de discipline waarin het afgebeeld wordt, alsook de representatie van de dualiteit tussen het lichaam als ‘subject’ en het lichaam als ‘object’. De methodologie omhelst een doorlopend proces/ onderzoek en de creatie van een reeks artistieke werken binnen de domeinen documentaire, fictie en performance.